... maar soms ook gevaarlijk .. en dat heb ik aan den lijve ondervonden. Vorige week zaterdag, een stralend weertje, de babyborrel van de buren was wegens ziekte uitgesteld, ideaal om de fiets van den haak te nemen.

We vertrokken voor een ritje van 50 km, Brecht, Wuustwezel, Loenhout, Kalmthout, Kapellen, Brasschaat, St Job. Bekende streeks, maar baantjes waar ik nog nooit was geweest. Ik, die zo veel schrik heb om te vallen, reed netjes achter Frank (ik kon hem amper volgen), moest elk bultje, steentje zien om brokken te voorkomen.

En dan gebeurde het, op amper 1 km van huis. We reden deze keer naast mekaar, een babbeltje, zouden we de 50 halen, we zouden een extra lusje doen om die 50 te halen, en dan .. hoe of wat weten we niet, een oneffen wegdek, niet gezien .. het is nog steeds een raadsel, maar Frank ging onderuit, ik reed over zijn fiets, ging ook tegen de vlakte, botste vrij hard met mijn hoofd tegen de grond .. gelukkig had ik mijn helm op .. MIJ ZAL JE NOOIT MEER ZONDER HELM OP DE FIETS ZIEN .. In een flits stond ik recht, maar zag kleine sterretjes, werd lijkbkleek (volgens Frank). Frank zat helemaal verstrengeld in zijn fiets. Ik hielp hem rechtop, maar moest nadien toch even in het gras gaan liggen, ik dreigde flauw te vallen. Na enkele minuten ging het beter en konden we de schade opmeten. Buiten was schrammen, Frank's kapotte knie, pols, veel schade aan zijn fiets viel het allemaal nogal mee. Fietsen ging nog.

Toen we thuiskwamen kreeg ik al direct de reactie van Matthijs "seg, ga eens terug lopen, veel beter .. ". Frank ging direct naar de fietswinkel voor de herstelling, gesloten, een weekje verlof, de versnellingen/remmen zijn volledig naar binnen geplooid. Een volledige check is wel nodig denk ik.

Door mijn kopstoot bleef ik voor de rest van de dag in mijne zetel. Tegen de avond was het al veel beter. Een pijnlijke knie en schouder was het enige. Bij Frank werd de pijn alsmaar erger, zijn hand was helemaal opgezwollen. De pijn was niet te houden. We zouden zondag wel even naar "spoed" gaan. Maar hij hield het niet meer uit. Na Matthijs zijn match zijn we toch even naar het ziekenhuis gegaan, resultaat, geen breuken. Ijsleggen en IbuProfen nemen .. Een slapeloze nacht, maar zondag was het niet veel beter, de pijn werd alsmaar erger. Lang leve de pijnstillers.

Pas woensdag was de zwelling eraf, maar de pijn is er nog steeds. Ik vrees dat het lang zal duren vooraleer de fiets terug van den haak gaat.

Bij mij leek alles in orde, een blauwe knie, dus donderdag vertrok ik voor een klein tempoloopje. Maar na 3 km voelde ik terug mijn knie .. ik liep rustig verder. Het is nog niet in orde. Dan maar gaan zwemmen, gisterenmiddag, 1.3 km, afwisselend schoolslag en crawl. Zelfs schoolslag gaat niet .. het kniegewricht moet te veel werken. Crawl lukt nog net. Rusten .. dat is zowat het enige dat ik nog mag .. Geen risico's nemen en de knie laten genezen. De marathon is maar pas voor April volgend jaar.

Ja, sporten is gezond. Fiets hangt voorlopig terug aan de haak. Tja ...

Tot gauw ...

Een mooie voorbereiding, vele lange duurlopen op zondagochtend, een mooie laatste training in Eindhoven samen met Greet, Julie, Mario en vele anderen, een prachtweekend met de bloggers ... virusjes in huis en een regenbui bij de start in Eindhoven .. en dan lap, dinsdagmiddag een loopneus, woensdag koorts, donderdag hotel annuleren en vrijdag antibiotica .. Geen marathon van Amsterdam !!!

Na 2 weken looprust, trok ik vrijdag terug mijn loopschoenen aan voor een testloopje, rustig lopen, totaal 6 km. Conditie zat nog redelijk goed, hartslag was in het begin vrij hoog maar dan minderde na een kleine kilometer.

Vanmorgen startte ik aan de Bib in Brecht voor onze zondag-duurloop. Na onze uitspattingen van gisterenavond, champagne, lekker eten, taart, plande ik een vetloopje .. Een rondje Brechtse Heide zag ik nog niet zitten (ong. 19 km), dus liep ik terug langs het Kanaal huiswaarts. Ik had het een beetje verkeerd ingeschat, want de geplande 12 km werden er uiteindelijk 16. Geen problemen met de luchtwegen, in tegendeel, het deed zelfs deugd.

Ondertussen maak ik al plannen voor een volgende marathon, ik ga zeker niet wachten toch het najaar 2010. De komende weken probeer ik hier en daar een wedstrijdje mee te pikken, 10 km wedstrijden tot halve marathon. Na de feestdagen start ik terug aan de marathontraining. 2 jaar geleden liep ik in Antwerpen, lopen op bekend terrein is altijd leuk, het parcours is blijkbaar ook lichtjes aangepast.

Ik hoop ook nog op een paar zonnige herfstweekends zodat ik ook mijn fietsje nog eens van den haak kan halen ..